اتش بدون دود

یک روز میبوسمت

مانلی — Mon, 27 Jul 2009 08:03:28 GMT

یک روز می بوسمت !
فوقش خدا مرا می برد جهنم !
فوقش می شوم ابلیس !
آنوقت تو هم به خاطر این که یک « ابلیس » تو را بوسیده ، جهنمی می شوی !
جهنم که آمدی ، من آن جا پیدایت می کنم و از لج خدا هر روز می بوسمت !
وای خدا ! چه صفایی پیدا می کند جهنم ... !

یک روز می بوسمت !

پنهان کردن هم ندارد .

مثل خنده های تو نیست که مخفی شان می کنی ، یا مثل خواب دیشب من که نباید تعبیر شود

مثل نجابت چشمهای تو است ، وقتی که توی سیاهی چشمهای من عریان می شوند . عریانی اش پوشاندنی نیست ، پنهان نمی شود ... .
یک روز می بوسمت !

یکی از همین روزهایی که می خندانمت ، یکی از همین خنده های تو را ناتمام می کنم : می بوسمت !

و بعد ، تو احتمالا سرخ می شوی ، و من هم که پیش تو همیشه سرخم ... .
یک روز می بوسمت !

یک روز که باران می بارد ، یک روز که چترمان دو نفره شده ، یک روز که همه جا حسابی خیس است

یک روز که گونه هایت از سرما سرخ سرخ ، آرام تر از هر چه تصورش را کنی ، آهسته ، می بوسمت ... .
یک روز می بوسمت !

هر چه پیش آید خوش آید !

حوصله ی حساب و کتاب کردن هم ندارم !

دلم ترسیده ، که مبادا از فردا دیگر « عشق من » نباشی .

آخر ، عشق سه حرفی کلاس اول من ، حالا آن قدر دوست داشتنی شده که برای خیلی ها سه حرف که سهل است ، هزار هزار حرف باشد .

به قول شاعر : عشق کلاس اول ، تنها سه حرف است ، اما کلاس آخر ، عشق هزار حرف است ... .
یک روز می بوسمت !

فوقش خدا مرا می برد جهنم !
فوقش می شوم ابلیس !

آنوقت تو هم به خاطر این که یک « ابلیس » تو را بوسیده ، جهنمی می شوی !

جهنم که آمدی ، من آن جا پیدایت می کنم و از لج خدا هر روز می بوسمت !

وای خدا !

چه صفایی پیدا می کند جهنم ... !
یک روز می بوسمت !

می خندم و می بوسمت !

گریه می کنم و می بوسمت !

یک روز می آید که از آن روز به بعد ، من هر روز می بوسمت !

لبهایم را می گذارم روی گونه هایت ، و بعد هر چه بادا باد : می بوسمت !

تو احتمالا سرخ می شوی ، و من هم که پیش تو همیشه سرخم

تجلیل بدون تعارف

مانلی — Sun, 17 May 2009 09:46:18 GMT

غیر از زن، مرد چگونه میتوتند از زن تجلیل کند.

در شاخه های گل؟ نه

در گرفتن هدیه های بازاری؟ نه

بلکه در شناختن قدر و منزلتش

در نهراسیدن از پیشرفتش

در بخشیدن یک اقتدار مالی به او

در شانه به شانه راه رفتن با او

همطراز شدنش...

و فهم عمق عاطفه و عشقش.

او را از دریچه چشم خدا دیدنش

و نخواهد که ضعیف باشد.

چشمهایت...

مانلی — Sun, 17 May 2009 09:38:15 GMT

اولش فکر نمیکردم که دلم رو برده باشه

یا دلم گول چشمای روشنش رو خورده باشه

اما نه گذشت و دیدم دل من دیوونه تر شد

به تو گفتم و دلت از قصه من با خبر شد

اخ که چه لذتی داره ناز چشماتو کشیدن

رفتن یک راه دشوار واسه هرگز نرسیدن

میدونم دوستم نداری مثل روزهای گذشته

من خودم خوندم تو چشمات یکسی اینو نوشته

میدونم فرقی نداره واست عاشق بودن من

میدونم واست یکی شد بودن و نبودن من

اما روح من یه دریاست پره از موج و تلاطم

ساحلش تویی و موجاش خنجرهای حرف مردم

عشق چیست؟

مانلی — Mon, 27 Apr 2009 15:13:59 GMT

عشق

دختری کنجکاو میپرسید: ایها الناس عشق یعنی چه

دختری گفت: اولش رویا

آخرش بازی است و بازیچه

مادرش گفت: عشق یعنی رنج

پدرش گفت: بچه ساکت باش

رهروی گفت: کوچه ای بن بست عین و شین است و قاف، دیگر هیچ

دلبری گفت: شوخی لوسی است

مفلسی گفت: عشق پر کردن

شاعری گفت: یک کمی احساس

عاشقی گفت: خانمان سوز است

شیخ گفتا:گناه بی بخشش

بار سنگین عشق بر شانه مثل احساس گل به پروانه شکم خالی زن و فرزند تاجری گفت: عشق کیلو چند؟ سالکی گفت: راه پر خم و پیچ بی ادب! این به تو نیامده است پینه و زخم و تاول کف دست

واعظی گفت: واژه بی معناست

زاهدی گفت: طوق شیطان است

محتسب گفت: منکر عظما ست

قاضی شهر عشق را فرمود

حد هشتاد تازیانه به پشت

جاهلی گفت: عشق را عشق است

پهلوان گفت: جنگ آهن و مشت

رهگذر گفت: طبل تو خالی است

یعنی آهنگ آن ز دور خوش است

دیگری گفت: از آن بپرهیزید

یعنی از دور کن بر آتش دست

چون که بالا گرفت بحث و جدل

توی آن قیل و قال من دیدم

طفل معصوم با خودش می گفت: من فقط یک سوال پرسیدم!

سلام

مانلی — Mon, 27 Apr 2009 07:31:55 GMT

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پابرجاست

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

تو یک رویای کوتاهی دعای هر سحرگاهی

شدم خام عشقت چون مرا اینگونه میخواهی

من ان خاموش خاموشم که با شادی نمیجوشم

ندارم هیچ گناهی جز که از تو چشم نمیپوشم

تو غم در شکل اوازی شکوه اوج پروازی

نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمیبازی

مرا دیوانه میخواهی زخود بیگانه میخواهی

مرا دلباخته چون مجنون زمن افسانه میخواهی

شدم بیگانه با هستی زخود بیخود تر از مستی

نگاهم کن نگاهم کن شدم هر انچه می خواستی

سلام ای کهنه عشق من که یادتو چه پابرجاست

سلام به روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

بکش دل را شهامت کن مرا از غصه راحت کن

شدم انگشت نمای خلق مرا تو درس عبرت کن

بکن حرف مرا باور نیابی از من عاشقتر

نمیترسم من از اقرار گذشته اب از سرم دیگر

کذشته اب از سرم دیگر...

سلام ای کهنه عشق من که یادتو چه پابرجاست

سلام به روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

او می آید

مانلی — Wed, 22 Apr 2009 04:43:31 GMT

کسی ارام میاید،نگاهش خیس عرفان است

وجودش را به به سادگی خزیدن باد بین گیسوان رها شده ام حس میکنم.

قدمهایش را

قدمهایش پر از معنای خوش ماندگاریست.

دلش را گویم که از جنس لطیف ابر بارانیست

کسی ارام میاید

کسی ارام فانوس بر دست،بسان نور سوی من میاید

اری ، او همان است که من میخواهم

اری

او میاید

دوستت دارم ،اما...

مانلی — Sat, 18 Apr 2009 18:02:33 GMT

وقتی که 20 سالت بود و من بهت گفتم که دوستت دارم

سرت رو روی شونه هام گذاشتی و دستم رو تو دستات گرفتی انگار از این که منو از دست بدی وحشت داشتی

.وقتی که 25 سالت بود و من بهت گفتم که دوستت دارم ..

صبحانه مو آماده کردی وبرام آوردی ..پیشونیم رو بوسیدی و

گفتی بهتره عجله کنی ..داره دیرت می شه .

وقتی 30 سالت شد و من بهت گفتم دوستت دارم ..بهم گفتی اگه راستی راستی دوستم داری .

.اینهمه به کارهای من گیر نده

وقتی 40 ساله شدی و من بهت گفتم که دوستت دارم

تو داشتی به حساب و کتابهات می رسیدی و گفتی .باشه عزیزم ولی الان وقت اینه که بری

تو درسها به بچه مون کمک کنی ..

وقتی که 50 سالت شد و من بهت گفتم که دوستت دارم تو همونجور که روزنامه میخوندی

بهم نکاه کردی و خندیدی

وقتی 60 سالت شد بهت گفتم که چقدر دوستت دارم و تو به من لبخند زدی ...

وقتی که 70 ساله شدی و من بهت گفتم دوستت دارم در حالی که روی صندلی راحتیمون نشسته بودیم

من نامه های عاشقانه ات رو که 50 سال پیش برای من نوشته بودی رو می خوندم و دستامون تو دست هم بود ..

وقتی که 80 سالت شد ..این تو بودی که گفتی که من رو دوست داری ..

نتونستم چیزی بگم ..فقط اشک در چشمام جمع شد

و اون روز بهترین روز زندگی من بود ..چون تو هم گفتی که منو دوست داری

به کسی که دوستش داری بگو که چقدر بهش علاقه داری

و چقدر در زندگی براش ارزش قائل هستی

چون زمانی که از دستش بدی

مهم نیست که چقدر بلند فریاد بزنی

اون دیگر صدایت را نخواهد شنید

زندگی

مانلی — Fri, 17 Apr 2009 04:35:13 GMT

حالا که حرف دل و راه دلامون یکی شد اسمون پر ستاره شبهامون یکی شد

هر چی دارم مال تو باقی عمرم مال تو. شعر های عاشقونم اگر نمردم مال تو

مال و منالی ندارم ،اما ستاره هارو هر چی شمردم مال تو

توی قمار زندگی هر چی که باختیم پای من ، هرچی که بردیم مال تو

...

حالا که روز و روزگارمون یکی شد ، شبهای مهتابی و شبهای تارمون یکی شد

روزگار و شبهای تارش مال من، شبای مهتابی و صبح سپیدش مال تو

روزگار و سردی و یآسش مال من ، همه سرافرازی و عشق و امیدش مال تو

...

حالا که عطر نفسهات رو بهم ارزونی کردی ، با من نامهربون اینهمه مهربونی کردی

زندگی صدای چلچله های سبزه زارش مال تو

غرش و پنجه ببرای درنده اش مال من

زندگی نم نم بارون و عطر شالیزارش مال تو

افتاب داغ کویر و تیغ برنده اش مال من

همه شیرینی زندگیمون مال تو

...

همه تلخی روزگارش مال من

ای کاش ها

مانلی — Sun, 12 Apr 2009 15:51:56 GMT

ایکاش میشد مثل تدوین یک فیلم ، گذشته را هم تغییر داد همان جور که میخواستم

لحظه های نابش را تا اینده امتداد میدادم. لحظه های با هم بودن، لحظه های بی غم بودن، لحظه های ....

ای کاش.

ایکاش میشد خوب ها جاودانه میماندن. هیچ کسی خوبش را از دست نمیداد. ای کاش پدر زنده بود...

ای کاش.

ای کاش میشد ای کاشهایم به حقیقت میپیوست

باز هم ای کاش...

تب تلخ

مانلی — Thu, 09 Apr 2009 11:51:04 GMT

خدا خدا ما رو برای هم نمیخواست فقط میخواست همو فهمیده باشیم

بدونیم نیمه ما مال ما نیست فقط خواست نیمه مونو دیده باشیم

تموم لحظه های این تب تلخ خودش از حسرت ما با خبر بود

خدا ما رو برای هم نمیخواست خودت دیدی دعامون بی اثر بود

چه سخته مال هم باشیم و بی هم،میبینم میری و میبینی میرم

تو وقتی هستی اما دوری از من نه میشه زنده باشم،نه بمیرم

نمیگم دلخور از تقدیرم اما تو میدونی چقدر دلگیره این عشق

فقط چون دیر باید میرسیدیم داره رو دستامون میمیره این عشق