نمیدونم باید بابت این داده خدایی ، پروردگارم رو سپاس گویم؟ یا ناله ای سر دهم تا سوزش گوش اسمانیان را پرکند؟
داده خدایی!
میدونی چی رو میگم؟
درک کردن!
عجیبه؟ شاید . اما گاهی برای من تلخی رو به همراه داره. اونقدر تلخ که مزه گسش با هیچی از بین نمیره. چرا من باید همه کائنات رو درک کنم و بفهمم؟
ایا کسی هست که مرا بفهمد؟؟؟
